Page 63 - HOTEL Dergisi 100.Sayı | Ağustos 2015
P. 63







Türkiye’ye dönüşümüzde macera dolu
oldu. İstanbul Feneryolu’ndaki evimize
taşındık. Rahmetli annemin de yardımıy-
la yerleştk, tabi beş kuruş paramız yok,
bu arada ufak tefek işlerle geçiniyorduk.
Fransa’dan babasının tek kızını alıp böy-
le bir hayata başladım. Kutu gibi bir ev,
eşyamız yok ama kristal bardak takımla-
rımız, vazolarımız var… Mutak mobilya-
mız yok ama çok kaliteli bıçaklarımız var
mesela… Enteresan bir başlangıç yaptk
böylelikle.
“ASKERLİĞİ BİRLİKTE YAPTIK…” Anne Melek Bayındır Baba Hilmi Bayındır
Sonra askerliğim Ankara Polatlı’ya çıkt.
Ben gitm bir baktm arkamdan hanım
da gelmiş, geri de gönderemedim. Hem
öğrenciyim, hem askerim. Ev yok, para
yok. Eşim bir şekilde yapar hallederiz
dedi, yine enteresan bir sürece girmiş
olduk. Askeriyeye yakın küçük bir toprak
bir eve yerleştk, sadece hafa sonları
eve giderdim. Velhasıl o dönem eşim de
benimle birlikte askerlik yapt. Eşim tüm
bu mücadele içinde hiç şikayetçi olmadı, Timur Bayındır babası ile...
her zorluğa kendi rızası ile bile isteye kat-
landı. Zor günler geçirdik evet ama hep
mutlu bir ailemiz oldu… “Annemin keyfini süremedim,
şimdi hayatta olsaydı
Gazetecilik mezuniyetniz var bir de.
O nasıl oldu? ona dünyayı gezdirirdim…”
O zamanlar gazetecilik de oldukça fya- Timur Bey ve Eşi Askerde
kalı bir meslekt. İlk yıllarda çok istedim
ama çocukluğumdan itbaren içinde ol-
duğum turizm daha ağır bast. İktsadi
Ticari İlimler Akademisi 2. sınıfa okur- zun olmak için bir gazetede veya dergide lekleri seçtler. Oğlum reklamcı, kızım
ken Fransa’dan burs kazandım ve okulu yazılarımın yayınlanması gerekiyordu, fnansçı oldu. Ailede birinin turizm dı-
bırakarak Fransa’ya gitm. Döndüğüm- zor zar bir yer bulup yazılarımı yayınlat- şında kalması ve fnansla ilgilenmesi bir
de askere çağırdılar. Hemen okula kayıt maya ikna etm. Tabi o dönem evliyim, bakıma iyi oldu. Şimdi sağlığım yerinde,
yaptrmak istedim, oradan çıkış kağıdı- bir yandan iş bir yandan okul bir yandan işlerimin ve görevlerimin başındayım.
mı alıp İstanbul Üniversitesi Gazetecilik evlilik hepsi bir arada gidiyor... Yaşadığım her şeyden her zaman keyif
Ensttüsü’nde okumaya başladım. O 1968’li Yıllardı, babam işletmemizi şirke- almasını bildim. Edindiğim her tecrübe,
zamanlar kayıt dondurmak diye bir sis- te çevirelim dedi. Bu arada oteli bitrmek geleceğime ışık tutu. Bu gün içinde bu-
tem yoktu. Gitmeyince okuldan atyor- için aldığımız, ödenmesi gereken bu gü- lunduğum şartları, babama, kendime
lar, atlırsam da askere çağırıyorlardı. Bu nün yirmi milyonuna denk gelen bir kre- olan güvenime ve azmime bir de beni hiç
yüzden bir şekilde öğrenciliğimin devam di borcumuz var. Babam beni şirkete or- yalnız bırakmayan eşime borçluyum.
etmesi gerekiyordu. Fransa’dan dönünce tak yapt ama para istemeyeceksin dedi,
ne yapacağımızı soruşturduk, tekrar sı- tamam dedim… Böylece şirketn kurucu Babanızdan ve annenizden
nava girmem gerektğini söylediler, oysa ortağı olarak yine 18-20 saat çalışmalara bahseder misiniz? İlişkileriniz nasıldı?
gazetecilik ensttüsünün dersleri bizim 1 devam etk. Gazetecilik Ensttüsüne geçiş yapma-
ve 2. Sınıfa okuduğumuz derslerle ay- Çok ülke gezdim, çok güzel dostluklar saydım, babamla aynı okuldan mezun
nıydı. Oradan bir çıkış kağıdı alarak Gaze- biriktrdim. Macera ve mutluluk dolu bir olacaktk. Kendisi İktsadi Ticari İlimler
tecilik Ensttüsü 2. sınıfa kaydımı yaptlar. evlilik yaptm. Pırlanta gibi iki evladım Akademisi mezunu. O da muhasebeci-
İki yıl okuduktan sonra, bu defa da me- var. İyi okullar bitrip, istedikleri mes- likle başlamış işe, Bolu Göynük Belediye


63
   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68